Ubiegłoroczna teza o dywidendowej stabilizacji na warszawskim parkiecie pozostaje zaskakująco aktualna. Okazuje się bowiem, że w minionym roku liczba spółek dywidendowych nie zmieniła się względem poprzednich dwunastu miesięcy. Nawet w nieco szerszym, po-pandemicznym horyzoncie, w obszarze dywidend obserwujemy nietypową dla rodzimej giełdy stabilizację. Bądź stagnację. A i argumenty za spadkiem można obronić, wszak jeśli spojrzymy nie na ostatnie cztery lata, a minioną dekadę, to liczbie spółek dywidendowych na GPW bliżej do trendu spadkowego.
Początek roku rządzi się jednak swoimi, optymistycznymi prawami, zostańmy więc przy opcji pierwszej. A więc stabilizacja. Co nie jest jedynie życzeniowym myśleniem, a ponad 82% spółek, które w 2024 r. podzieliły się zyskiem z akcjonariuszami w formie dywidendy, zrobiły to także rok wcześniej. I jest to odsetek rosnący, a dla stabilnych przecież dywidendowo 2023 r. i 2022 r. wyniósł odpowiednio 79% i 76%. Co więcej, ponad połowa spółek dywidendowych z 2024 r. wypłaciła dywidendę co najmniej dziewięć razy (niekoniecznie z rzędu). Przynajmniej pięć razy zyskiem podzieliło się 77% z nich, a ponad trzykrotnie, aż 90%. Słowem, przybywa regularnych wypłat. Rok temu pisaliśmy:
„Tym samym wydaje się, że termin spółka dywidendowa nabrał odpowiedniego ciężaru i faktycznie oznacza spółkę, która wypłaca (liczba mnoga), a nie wypłaciła (pojedyncza) część zysku akcjonariuszom”
Co jak w rasowym sequelu pozostaje aktualne, tylko bardziej, a podział na spółki dywidendowe i nie-dywidendowe, zdaje się coraz wyraźniejszy. I nie jest to linia podziału przebiegająca wzdłuż kapitalizacji, branży czy typu biznesu. A raczej przyjętej polityki.
Spółki, które decydują się rozpocząć podział zysku z akcjonariuszami, kontynuują tę praktykę w kolejnych latach, a te z różnych powodów zmuszone do jej zawieszenia, wracają do tego po dłuższej lub krótszej przerwie. Z kolei na niezainteresowanych tą formą dystrybucji zysków, nikt tego nie wymusza.
