Czasami można spotkać się z opinią, że zarządzanie funduszem ETF jest proste: skoro jego zadaniem jest odwzorowanie indeksu, wystarczy „kupić indeks” i właściwie nic więcej nie robić.
Rzeczywistość wygląda inaczej.
Zarządzanie ETF-em ma przede wszystkim inny charakter niż zarządzanie aktywne. Zarządzający nie próbuje przewidzieć, która spółka okaże się najlepszą inwestycją ani jaki scenariusz rynkowy zrealizuje się w kolejnych miesiącach. Jego zadaniem jest możliwie wierne odwzorowanie zachowania indeksu.
To oznacza codzienną, precyzyjną pracę operacyjną. Nie chodzi o poszukiwanie „fajerwerków”, lecz o konsekwentną realizację jasno określonego celu inwestycyjnego. Inwestor oczekuje przecież, że ETF będzie zachowywał się możliwie podobnie do indeksu, który ma odwzorowywać.
Pasywność strategii nie oznacza więc pasywności w zarządzaniu portfelem.
Indeksy nie stoją w miejscu
Indeks nie jest portfelem ustalonym raz na zawsze. Jego skład i struktura zmieniają się zgodnie z metodologią administratora. Z punktu widzenia zarządzającego ETF-em szczególnie istotne są okresowe korekty, roczne rewizje oraz zmiany nadzwyczajne.
Każde z tych zdarzeń może oznaczać konieczność dostosowania rzeczywistego portfela funduszu: od zmiany udziału poszczególnych spółek po zakup nowych komponentów i całkowitą sprzedaż tych, które indeks opuszczają.
I nie są to zdarzenia sporadyczne.
Dane z ostatnich lat dobrze pokazują skalę tego zjawiska. Szczególnie dużo dzieje się w indeksach obejmujących większą liczbę spółek. W latach 2016–2026 liczba zmian składu sWIG80TR wynosiła od 13 do 32 rocznie, a w przypadku mWIG40TR od 4 do 13. W WIG20TR rotacja składu jest wyraźnie mniejsza, ale również występuje.
Sama liczba spółek wchodzących i wychodzących z indeksu (górny wykres) pokazuje jednak tylko część pracy.
Znacznie częściej zmieniają się bowiem wagi spółek pozostających w indeksie (dolny wykres).
I tutaj skala jest jeszcze większa. W poszczególnych latach liczba dostosowań wag w sWIG80TR sięgała od 73 do 105, w mWIG40TR od 25 do 51, a w WIG20TR od 7 do 28.
To istotne, bo brak zmiany składu indeksu nie oznacza braku pracy po stronie ETF-u. Spółka może pozostawać w indeksie, ale zmiana jej udziału oznacza konieczność odpowiedniego zwiększenia lub zmniejszenia pozycji w portfelu funduszu. W tym przypadku zmiany dotyczyły ETFBW20TR, ETFBM40TR, ETFBS80TR oraz #ETFDIVPL.
Właśnie dlatego patrzenie wyłącznie na liczbę spółek wchodzących i wypadających z indeksu mocno zaniża faktyczną skalę dostosowań.
Co wydarzyło się we wrześniu 2026 roku?
Dobrym przykładem była kwartalna korekta indeksów przeprowadzona we wrześniu 2026 roku.
W przypadku WIG20TR oraz mWIG40TR skład indeksów pozostał bez zmian. Nie oznaczało to jednak braku transakcji – konieczne było dostosowanie wag poszczególnych komponentów.
Więcej wydarzyło się w sWIG80TR. Do indeksu weszły dwie nowe spółki: Grupa Niewiadów PGM oraz Syn2bio, natomiast indeks opuściły ERB (ERBUD) i WTN (WITTCHEN).
Grupa Niewiadów PGM rozwija działalność w sektorze obronnym, obejmującą m.in. amunicję, uzbrojenie i sprzęt wojskowy. Grupa GNS (NIEWIADOW) realizuje również strategiczną inwestycję związaną z produkcją amunicji kalibru 155 mm.
S2B (SYN2BIO) powstała natomiast w wyniku wydzielenia części działalności Synektik. Do nowego podmiotu trafiły m.in. projekt innowacyjnego radiofarmaceutyku do diagnostyki chorób serca oraz działalność związana z badaniami nad nowymi cząsteczkami.
Zmiany objęły również WIGdivplus. Indeks opuściły AST (ASTARTA) oraz STP (STALPROD), w związku z odstąpieniem przez te spółki od wypłaty dywidendy w 2026 roku.
Od komunikatu indeksowego do ponad 70 mln zł transakcji
Zmiana indeksu „na papierze” jest dopiero początkiem. Nowy skład i nowe wagi trzeba przełożyć na rzeczywisty portfel funduszu.
W przypadku BETA ETF wrześniowe dostosowanie portfeli oznaczało przeprowadzenie transakcji o łącznej wartości przekraczającej 70 mln zł.
Transakcje objęły 6 spółek WIG20TR, 10 spółek mWIG40TR, 47 spółek sWIG80TR oraz 33 spółki WIGdivplus.
I właśnie tutaj najlepiej widać różnicę między zmianą indeksu a pracą konieczną do jej odwzorowania.
Do WIG20TR nie weszła ani nie wypadła żadna spółka – a mimo to transakcje dotyczyły 6 komponentów. W mWIG40TR również nie było zmian składu, a dostosowania objęły 10 spółek. W sWIG80TR wymienione zostały cztery spółki, natomiast operacje funduszu dotyczyły aż 47 komponentów.
Rewizja indeksu to zatem znacznie więcej niż kupienie spółek wchodzących i sprzedanie tych, które z niego wypadają.
A tego dnia mieliśmy jeszcze wygasanie kontraktów
Wrześniowa korekta zbiegła się dodatkowo z wygaśnięciem wrześniowej serii kontraktów terminowych.
BETA ETF przeprowadziło rolowanie ponad
- 2175 kontaktów na WIG20
- 490 kontraktów na mWIG40
- 139 kontraktów na Nasdaq-100
- 86 kontraktów na S&P500
- 71 kontraktów na Bitcoin
To kolejny element infrastruktury znajdującej się „pod maską” ETF-u, którego inwestor korzystający z gotowego produktu zazwyczaj nawet nie zauważa.
Co zyskuje inwestor ETF?
Z perspektywy inwestora końcowy efekt ma być prosty: kupuję jeden instrument i otrzymuję ekspozycję na wybrany indeks.
Ta prostota jest jednak możliwa właśnie dlatego, że znaczna część operacyjnej złożoności została przeniesiona na fundusz.
Teoretycznie inwestor może samodzielnie zbudować portfel odpowiadający WIG20TR, mWIG40TR czy sWIG80TR. Sam zakup odpowiednich spółek jest jednak dopiero początkiem.
Portfel trzeba później dostosowywać do zmian składu i wag indeksu, obsługiwać zdarzenia korporacyjne, reinwestować środki oraz odpowiednio realizować transakcje. W przypadku indeksów obejmujących kilkadziesiąt spółek oznacza to potencjalnie dziesiątki zmian każdego roku.
Wraz ze wzrostem liczby komponentów oraz spadkiem ich płynności coraz większego znaczenia nabierają procedury, infrastruktura, znajomość rynku i jego płynności oraz doświadczenie w egzekucji zleceń. Szczególnie w dniach rewizji i korekt, kiedy wiele podmiotów jednocześnie dostosowuje swoje portfele do nowych parametrów indeksów.
I właśnie tę pracę przejmuje ETF.
Inwestor nie musi analizować kolejnych komunikatów indeksowych, przeliczać nowych udziałów kilkudziesięciu spółek, wykonywać dziesiątek transakcji ani pamiętać o kolejnych korektach i rewizjach.
Cała ta infrastruktura, procesy i operacje zostają dla niego zamknięte w jednym instrumencie notowanym na giełdzie.
Dlatego określenie „pasywny” w przypadku ETF-u odnosi się przede wszystkim do sposobu podejmowania decyzji inwestycyjnych: fundusz nie wybiera uznaniowo spółek, które jego zdaniem mają pokonać rynek, lecz realizuje strategię określoną przez indeks.
Strategia jest pasywna. Jej realizacja – zdecydowanie nie.
