Początek roku przyniósł oczekiwany od jakiegoś czasu wyraźniejszy słupek ilustrujący przewagę wpłat nad umorzeniami środków w funduszach, zapuszczających z inwestycjami na GPW. Z każdym miesiące powinno stanowić to solidne wsparcie dla prawie 2-miliardowego portfela ulokowanego przez zarządzających z tego TFI na naszej giełdzie. Kwietniowy bilans pokazuje, że owo wsparcie może być silniejsze przy spadkach indeksów, bo solidne kwietniowe kilkuprocentowe wzrosty raczej zwiększyły skłonność do sprzedaży. Ilościowy bilans decyzji (30:27) może aż tak tego nie oddaje, ale szacunki wartości potwierdzają kwietniową przewagę podaży ze strony Santander TFI.
Kwiecień przyniósł ciekawy rozdzwięk, pomiędzy tym co zarządzający z Santander TFI mogli, a tym co chcieli robić. Z jednej strony słupki ilustrujące decyzje klientów o wpłatach do funduszy inwestujących na GPW przeszły z fazy „może będzie dobrze” do „jest dobrze”, co otwiera możliwości inwestowania w akcje. Z drugiej strony, gdy patrzymy na szacunkowe dane dotyczące poszczególnych pozycji w portfelu, to bilans tych operacji wychodzi nam ujemny. Odpowiedź tkwi w decyzjach o alokacji, która nie zawsze pozostała na tym samym poziomie. Szczególnie w kontekście spółek notowanych na GPW, bo to przecież nie jedyne instrumenty wchodzące w skład aktywów funduszy.
Spójrzmy zatem najpierw na te spółki, w których zaangażowanie ograniczano. W kwietniu żadna spółka z portfela nie wypadła, ale dwie były bliskie tego momentu. To AML (ALUMETAL), zredukowany o 94% czyli około 150 tys. akcji i STH (STSHOLDING), gdzie sprzedano 90% wcześniejszego stanu posiadania. W przypadku Alumetalu to drugi miesiąc zmniejszenia zaangażowania, a jeśli chodzi o STS Holding to ten proces jest nieco bardziej rozciągnięty w czasie, bo trwa od grudnia (z przerwą w lutym). Pierwsza ze spółek to również prawdopodobnie kwietniowy rekordzista jeśli chodzi o wartość środków pozyskanych ze sprzedaży spółki z GPW.
